Durf weg te lopen – een teken van emotionele volwassenheid

Stel je voor.. Je hebt het al een paar maanden heel leuk met iemand. Je bent dol op hem, je voelt zelfs dat je van hem houdt en hoopt dat het een relatie wordt. Maar je durft er zelf niet over te beginnen. Je durft niet als eerste ‘ik hou van jou’ te zeggen of aan te geven dat je een relatie met hem wilt. Want, ergens voel je aan dat hij twijfelt of je wel zijn ware bent en dat hij misschien wel geen ‘ik ook van jou’ zal zeggen. En dat hij moeilijk zal kijken als je over een relatie begint, of erger nog, gelijk de stekker eruit zal trekken.

Ik ben – nog altijd – doodsbang om verlaten te worden op basis van ambivalente gevoelens en mijn geliefde daardoor kwijt te raken. Ik hou als een pitbull vast aan onduidelijke liefdessituaties, tegen beter weten in. Als er duidelijk geen gevoelens zijn, dan is dat wat het is. Dan kan ik een afwijzing best goed hebben. Maar als we het heerlijk hebben samen en er desondanks bij hem een twijfel is – als het op bindingsangst lijkt -, dan vind ik een afwijzing vreselijk. Dan is er iets in mij dat niet op wil geven, dat denkt: het komt wel goed!

Door die angst ben ik die cliché vrouw geworden, die eeuwig in een scheve relatie blijft hangen. Een vrouw die genoegen neemt met minder. Die zich dus in feite laat gebruiken en aan de kant geschoven wordt zodra die man iemand gevonden heeft waar hij wel voor wil kiezen (of waar hij hetzelfde mee kan doen als met mij). Een vrouw die niet opkomt voor wat zíj wil: commitment. Sterker nog, een vrouw die zichzelf wijs heeft gemaakt dat ze geen commitment nodig heeft.

Over dat fenomeen ‘zich laat gebruiken’ heb ik al een paar keer discussies gevoerd met de mannen die ik zag. Zij voelden zich aangevallen als ik zei dat ik me door hen gebruikt voelde. Zo zagen zij het niet. Voor hen was het iets moois dat we hadden, ook al werd het geen relatie. Ze behandelden me toch altijd goed? Ze waren toch eerlijk? We hadden toch een fijne tijd samen? Hoe kon dat dan ‘gebruiken’ zijn?

Voor mij voelde het wel zo. Het voelde zo zwart/wit: als je geen relatie met me wil, dan gebruik je me. Omdat ik wel meer wilde en zij niet, omdat ik mijn hoofdbehoeftes aan verbinding en veiligheid niet vervuld kreeg en zij hun hoofdbehoeftes aan vrijheid en plezier wel. Zij waren blij, ik was dat niet, althans niet volledig.

Maar de bal lag bij mij. Ik moest zelf opkomen voor de vervulling van mijn behoeftes. Het is een teken van emotionele onvolwassenheid en te weinig zelfrespect als je dat niet doet. Want: doen jouw behoeftes er dan niet toe?

Ik vind het lastig om dat van mezelf in te zien, dat ik dus kennelijk weinig zelfrespect heb. Mijn hoofd maakt er telkens een mooi verhaal van: hij heeft nog wat meer tijd nodig om zijn gevoelens helder te krijgen. Hij hecht gewoon niet zo snel aan iemand, dat komt wel, als we het maar leuk blijven hebben samen. We zien wel hoe het loopt. Maar ondergronds blijft het aan me vreten en op momenten dat ik getriggerd word, komt al die opgekropte onzekerheid er als een uitbarstende vulkaan uit.

Relatiecoaches geven het advies: ga bij hem weg. Kies voor jezelf. Hij houdt je eeuwig in deze situatie, want voor hem is er nul aanmoediging om voor commitment te kiezen als hij nu alles heeft wat zijn hartje begeert. Geliefden zullen je sowieso meer respecteren als je voor jezelf durft te kiezen. Ze vinden die lage eigenwaarde en emotionele onvolwassenheid onaantrekkelijk en precies dat is misschien wel hetgeen dat hen tegenhoudt om voor jou te kiezen. Ze willen een sterke persoon aan hun zijde. Iemand die weet wat ze wil en niet bang is daar om te vragen. En weg te lopen als ze het niet krijgt. Als er al een kans is dat ze ooit voor je gaan kiezen dan is dat alleen op zo’n moment. Als ze je anders kwijt gaan raken, of al verloren zijn. Kiezen ze niet voor je, dan zouden ze dat sowieso nooit gedaan hebben.

Veel mannen (en ja, ook vrouwen) moeten eerst gigantisch tegen de lamp lopen, voor ze beseffen dat ze niet alles kunnen krijgen wat ze willen: de lieve, mooie, zorgzame en warme vrouw van hun dromen én volledige (seksuele) vrijheid. Hoeveel mannen zijn er niet die nog jarenlang verlangen naar de ex die ze zijn kwijt geraakt na overspel of omdat ze destijds niet voor haar durfden te kiezen? The one that got away. En hoeveel mannen zijn er niet die pas écht konden kiezen voor hun geliefde, nadat het ‘definitief’ uit leek te zijn? Als ze echt duidelijk maakte: dit wil ik niet meer. Ik ken er een heleboel. Bryan Reeves, relatiecoach, heeft daar trouwens een mooi stuk over geschreven vanuit mannenperspectief: Choose her everyday or leave her en Jayson Gaddis (relatiecoach en voormalig bindingsangstige) en zijn vrouw (voormalig verlatingsangstige) hebben de meest-eye-opener-podpast-aller-podcasts gemaakt over dit onderwerp.)

Dus: van het wel of niet aangaan van commitment een dealbreaker maken = win-win. Je staat in je kracht, kent je behoeften en zoekt daar zelf vervulling voor én de kans dat ze voor je durven kiezen is ook toegenomen.

Iets dat ik mezelf keer op keer in herinnering moet brengen. Het voelt als het laatste restje van mijn verlatingsangstpatroon dat ik nog te overwinnen heb.

 


 

Elephant Journal – 

by Kate Rose

 

The guy who says goodbye to you is out of his mind.

 

“He may still love you. He probably does. He probably doesn’t know what he wants. He probably still thinks about you all the time. But that isn’t what matters. What matters is what he’s doing about it, and what he’s doing about it is nothing. And if he’s doing nothing, you most certainly shouldn’t do anything. You need someone who goes out of their way to make it obvious that they want you in their life.” ~ Anonymous

 .

My beautiful sweet woman—I know that you love him, but please know that any man who says goodbye to you is out of his mind.

I know that it’s tempting to sit in patient waiting, wishing on falling stars and believing that maybe the timing just wasn’t right—or that maybe this lost man just needs to figure out things before he can be with you—but those sweet smelling lies only make us feel better. They don’t actually help to fix the reality of the situation.

He left you. Perhaps without reason or notice, but nevertheless he is gone from the place that you had held on reserve for him in your life.

You are a glorious, wild woman who breathes meaning into even the most skeptical of hearts, and while I know that it’s tempting to be the martyr and not give up on this man—the truth is he’s never asked you to wait.

He isn’t off to war fighting valiant battles, knowing in the end he will return to you, because he hasn’t given you any reason to hold onto his memory tighter than he ever tried to hold onto you.

If he was the man for you, darlin’—he would still be here. But he’s not.

He might be out of his mind—or maybe he just doesn’t know who he is, and therefore has no real idea of what he wants. But regardless of the reason, he is not the man for you.

You are simply incredible—not when you are dressed to set the town on fire in elegance, but when you wake up with the constellations of dreams still blurry in your eyes. You are breathtaking as you look out at the fresh new tangerine sunrise, knowing that there isn’t anything that can get between you and the ambitions that beat as fierce as your courageous heart.

You are wonderful, simply because of the woman you are, and the man who truly wants to walk beside you in this life won’t ever let you go.

Don’t buy into the philosophy that love has to be hard, or that we owe it to the men we love to never give up on them, even when they have already forgotten the way we kissed them so sweetly.

Love is real, and it does exist, but it has to be a two way street. Both parties have to be willing to meet each other half way on that journey as well.

I’m not doubting his love for you, because there isn’t any way that a man could grow that close to you and not love you—but feeling love and the action of love are two different things.

And you my glorious goddess, deserve a warrior who would go to the ends of the earth, bending time and space in half if it meant just one more moment of having you in his arms. Not a love that makes you second guess what will happen even tomorrow.

It’s easy to say that just because “it’s not working out now” doesn’t mean that it won’t work out a week or month from now—but my beautiful soul, just because you were born with a deep faith in all that you hold dear, doesn’t mean that it will come to fruition either.

Sometimes you just have to accept that if a man can actually walk away from you—then he’s not the one who deserves to be by your side.

The worst torture you can inflict upon yourself is to think that somehow this man’s leaving is a reflection of the woman you are or your precious worth.

My beautiful fierce woman, not everyone can stand next to the sun and endure its warms rays—and not every man can handle having a woman who is the best thing that’s ever happened to him.

This man leaving you is merely a reflection of his own sense of self-worth, because the thing is, no matter how hard you ever loved him, you could never show him how much he deserved you, when he hadn’t yet learned to love himself.

Because no matter what you did—or even continually do—that is a lesson that he has to learn for himself through the bittersweet trenches of solitude.

And when he does—he just may come back.

He may finally realize what a mistake he has made, because now he sees that all other women just pale in comparison to you—that he lost the sun while chasing the shadows of his passing fancies.

But by then my dear, it will be too late.

Because you will have a new man—a man who never makes you question his feelings or intentions. A man who kisses your fingertips and holds your heart in the way that lets you know he sees you—not just for the swing of your hair or the fullness of your breasts—but for the soul that you are.

A man who—no matter how complicated or difficult it was or how bad the timing was—has never left. Someone who stays and works through things with you.

A man who meets you halfway, because he knows that no matter what uphill battles he might have to fight to be by your side, it’s worth it—because it means getting to see your charming lashes flutter as you fall asleep against his chest at the end of a long day.

Because this man knew all along, that any man who said goodbye to you is out of his mind—and he’s determined to not be like all the rest.

 

https://www.elephantjournal.com/2016/04/the-guy-who-says-goodbye-to-you-is-out-of-his-mind/

Waardeer dit artikel